Δεν θα ξεχάσω ποτέ, όταν πρώτη χρονιά νήπια η κόρη μου είχε άγχος αποχωρισμού από εμένα το πρωί, μέχρι τα Χριστούγεννα σχεδόν κρεμόταν επάνω μου να μην την αφήσω με κλάματα… και εκεί η νηπιαγωγός ανέλαβε στοργικά τον ρόλο της «μαμάς» κατά την προσαρμογή, αγκαλιάζοντας το παιδί μέχρι να ηρεμήσει. Οι στιγμές αυτές δημιούργησαν αίσθημα ασφάλειας που θα μείνει αξέχαστο. Σας ευχαριστώ θερμά που υπήρξατε αγκαλιά και παρηγοριά για το παιδί μου τις στιγμές που εγώ δεν μπορούσα να είμαι εκεί.
