Αν με ρωτούσε σήμερα κάποιος τι θυμάμαι από το δημοτικό, η πρώτη ανάμνηση θα ήταν οι δάσκαλοί μου. Οι δάσκαλοι ήταν η ασφάλεια, η προστασία και η αγάπη που αναζητά ένα παιδί όταν φεύγει από το ζεστό περιβάλλον του σπιτιού του. Αυτή η εναλλαγή ζεστασιάς ήταν πολύτιμη και ο ρόλος του δασκάλου να τη διατηρήσει, καθοριστικός.
Την αλήθεια, λοιπόν, την ακούς από τα παιδιά και μόνο. Τρεις λέξεις: σεβασμός, γλυκύτητα, δικαιοσύνη. Θα μπορούσαν κάλλιστα να χαρακτήρισουν μια μαμά, σωστά; Πόσο υπέροχο είναι, ωστόσο, να χαρακτηρίζουν μια δασκάλα! Κυρία μας, σας αξίζουν συγχαρητήρια. Όχι γιατί το λέμε εμείς οι μεγάλοι. Αλλά γιατί το αποτύπωμα που αφήνετε στα παιδιά μας είναι η μάθηση μέσα από τον σεβασμό, την γλυκύτητα, τη δικαιοσύνη.